Blutooth, irda, Usb, port szeregowy.

Pakietowa transmisja danych to nie jedyny sposób na przesłanie plików np. z komputera. Wraz z rozwojem, komórek i wprowadzenia tak zwanych telefonów multimedialnych, postawiono duży nacisk na transmisje plików. Z początku, kiedy do wysłania były tylko melodyjki polifoniczne ważące kilkanaście kilobajtów, wystarczał port podczerwieni tak zwana Irda. Niestety z biegiem czasu i ewolucją telefonów transmisja około 20kb/s przestała wystarczać. Kolejnym minusem była nie wielka odległość, w jakiej muszą znajdować się telefony. Przy tych argumentach około 2000 roku wprowadzone zostały pierwsze technologie bluetooth(‚niebieski ząb’, wymowa ‚blu-tuf’). Jako pierwsza tą technologią zainteresowała się wcześniej już wspomniana firma Ericsson(1994r.). Ten sposób przesyłania plików stał się niezwykle popularny, przez co zaczęto go ulepszać. Powstała wersja 1.1, 1.2, każda z nich poprawiała łączność jednak nie zwiększała transferu a ten wynosił 721 kb/s. Zwiększenie transferu nastąpiło dopiero przy wypuszczeniu wersji 2.0, w tej wersji wynosi on do 2,1 Mb/s. Technologia niebieskiego zęba, nie służy tylko do transmisji plików, aktualnie wykorzystywany jest on także do prowadzenia rozmów po przez specjalne urządzenie nadawczo-odbiorcze, słuchawkę bluetooth. Jednym z najstarszych sposobów transmisji plików jest kabel, z początku pracował on na porcie szeregowym w komputerze(wtyczka podobna do analogowych wtyczek monitora). Jednak podobnie jak z irdą, jego transfer nie był wystarczający. Zaczęto pracować nad kablami usb. Te kable osiągające podobne wyniki co bluetooth 2.0, rozpowszechniły się w gigantycznym tempie. Aktualnie dodawane są do każdego telefonu z odtwarzaczem MP3. Ktoś by powiedział po co kable mamy bluetooth. Niestety jak na razie żadną bezprzewodową transmisją danych nie ma możliwości ingerencji w sprawy oprogramowania.